بررسي آسيب شناسي ضايعات پوستي با نماي زگيلي در بيماران پيوند كليه
مقدمه:
زگيل در بيماران پيوند كليه شايع است و شيوع آن از 24% تا 100% گزارش شده است. در اين بيماران فرآيند تبديل زگيل به كارسينوم، تسريع مي شود. هر چند در بيماران بدون نقص ايمني آسيب شناسي زگيلهاي معمولي قابل پيش بيني است، ولي در بيماران پيوند كليه اين امر صادق نيست.
هدف:
هدف از اين مطالعه، بررسي آسيب شناسي ضايعات زگيلي در بيماران پيوند كليه بود.
روش اجرا:
55 بيمار پيوند كليه ارجاعي به درمانگاه هاي پوست وابسته به دانشگاه علوم پزشكي اصفهان از نظر ضايعات زگيلي معاينه شدند. از ضايعاتي كه در معاينه زگيل به نظر مي رسيدند، بيوسي به عمل آمد و آسيب شناسي ضايعات بررسي شد.
يافته ها:
از 55 بيمار پيوند كليه بررسي شده، 17 نفر 30.9% مبتلا به ضايعات زگيلي بودند. از مجموع 50 عدد ضايعه زگيلي كه در اين بيماران بيوپسي شد، 47 عدد 94% زگيل معمومي و 3 عدد 6% زگيل همراه با ديسپلازي گزارش شد. هيچ موردي از بدخيمي در آسيب شناسي اين ضايعات مشاهده نشد. تمام اين بيماران تحت درمان با سيكلوسپورين، پردنيزولون و ايموران بوده اند. متوسط زمان پيوند در بيماران 49ماه بود.
نتيجه گيري:
در اين مطالعه اكثر ضايعات با نماي زگيلي در بيماران پيوند كليه، در آسيب شناسي شواهدي از ديسپلازي و يا بدخيمي نداشتند و يافته هاي آنها مطابق با نماي باليني آنها، يعني زگيل ساده بود. شايد اين امر به خاطر گذشت مدت زمان كمتري از پيوند كليه در بيماران ما بوده است.