صفحه اصلی         مقالات         اطلس ها         پرسش و پاسخ         وبلاگ ها         اخبار       آزمایشگاه ها         شرکت ها          تماس باما   
تاثير ايمونوگلوبولين وريدي در كاهش بروز پنوموني در بيماران مبتلا به بيماري نقص ايمني متغير شايع
 

مدیر سایت ارسال کننده
پورپاك زهرا,آقامحمدي اصغر,فرهودي ابوالحسن,قرگزلو محمد,معين مصطفي,موحدي مسعود,چاوش زاده زهرا,جديد ليلا,رضايي نيما نویسنده / نويسندگان
مترجم
ایمونوگلوبولین وریدی - پنمونی - نقص ایمنی کلید واژه
تاثير ايمونوگلوبولين وريدي در كاهش بروز پنوموني در بيماران مبتلا به بيماري نقص ايمني متغير شايع پورپاك زهرا,آقامحمدي اصغر,فرهودي ابوالحسن,قرگزلو محمد,معين مصطفي,موحدي مسعود,چاوش زاده زهرا,جديد ليلا,رضايي نيما مقدمه: بيماري نقص ايمني متغير شايع (common variable immunodeficiency) CVID يكي از بيماريهاي نقص ايمني اوليه مي‌باشد كه با هايپو گاما گلوبولينمي و عفونت‌هاي مكرر تظاهر پيدا مي‌كند. دستگاه تنفس يكي از شايع‌ترين ارگان هاي درگير در بيماران مبتلا به CVID يك روش درماني مناسب و انتخابي مي باشد كه در طي دو دهه اخير باعث كاهش عفونت ها در بيماران مبتلا به CVID شده است. هدف از اين مطالعه تعيين اثر ايمونوگلوبولين وريدي در كاهش دفعات بروز پنوموني در اين بيماران مي‌باشد. مواد و روشها: بدين منظور 26 بيمار مبتلا به CVID كه در بخش ايمونولوژي و آلرژي مركز طبي كودكان تشخيص داده شده و حداقل 9 ماه تحت نظر و درمان با ايمونوگلوبولين وريدي (IVIg) بودند، ‌وارد مطالعه شدند كه اطلاعات مورد نياز جهت ثبت تعداد دفعات بروز پنوموني و دفعات بستري در بيمارستان قبل و پس از دريافت IVIg از پرونده بيماران استخراج گرديده است. يافته ها: از ميان 26 بيمار مبتلا به ,16CVID بيمار مذكر و 10 بيمار مونث بوده اند، ميانگين سني آنها 5.1 13.4± سال (محدوده:4.5 تا 26.5 سال) و ميانگين مدت زمان پيگيري 51.8 72.2 ماه (محدوده: 5 تا 189 ماه) بوده است. از 26 بيمارمبتلا به CVID در طي اين مطالعه 80.5% آنها قبل از دريافت IVIg مبتلا به پنوموني شده اند كه پس از درمان IVIg به 34.6% تقليل يافته است. (P-Value=0.0017). دفعات ابتلا به پنوموني به ازاء هر بيمار در يك سال از 3.3 قبل از درمان به 0.6 پس از دريافت IVIg كاهش يافته است. (P-Value <0.0005) همچنين 88.5% بيماران قبل از دريافت IVIg سابقه بستري در بيمارستان به علت عفونت داشته اند كه پس از درمان با IVIg با 46% تقليل يافته است. (P-Value=0.0025) دفعات بستري بيمار به ازاء‌ هر بيمار در يك سال از 3.4 قبل از درمان به0.7 پس از دريافت IVIg كاهش يافت. (P-Value<0.0005). نتيجه گيري و توصيه ها: تشخيص زودرس بيماري CIVID و درمان منظم بيماران مبتلا به IVIg مي تواند نقش موثري در كاهش ابتلاي به پنوموني ودفعات بستري ناشي از عفونت ها و عوارض آنها داشته باشد. اين بيماران بايد تحت پيگيري هاي منظم و دقيق قرار گيرند تا با مصرف مرتب و كامل IVIg اميد به زندگي با كيفيت مطلوب را در اين بيماران افزايش دهد. چکیده
مجله دانشكده پزشكي 1383; 62(5):372-377. - ارسالی از طرف کاربر ahad منابع
. .
  

تاثير ايمونوگلوبولين وريدي در كاهش بروز پنوموني در بيماران مبتلا به بيماري نقص ايمني متغير شايع

پورپاك زهرا,آقامحمدي اصغر,فرهودي ابوالحسن,قرگزلو محمد,معين مصطفي,موحدي مسعود,چاوش زاده زهرا,جديد ليلا,رضايي نيما

مقدمه:

بيماري نقص ايمني متغير شايع (common variable immunodeficiency) CVID يكي از بيماريهاي نقص ايمني اوليه مي‌باشد كه با هايپو گاما گلوبولينمي و عفونت‌هاي مكرر تظاهر پيدا مي‌كند. دستگاه تنفس يكي از شايع‌ترين ارگان هاي درگير در بيماران مبتلا به CVID يك روش درماني مناسب و انتخابي مي باشد كه در طي دو دهه اخير باعث كاهش عفونت ها در بيماران مبتلا به CVID شده است. هدف از اين مطالعه تعيين اثر ايمونوگلوبولين وريدي در كاهش دفعات بروز پنوموني در اين بيماران مي‌باشد.

مواد و روشها: بدين منظور 26 بيمار مبتلا به CVID كه در بخش ايمونولوژي و آلرژي مركز طبي كودكان تشخيص داده شده و حداقل 9 ماه تحت نظر و درمان با ايمونوگلوبولين وريدي (IVIg) بودند، ‌وارد مطالعه شدند كه اطلاعات مورد نياز جهت ثبت تعداد دفعات بروز پنوموني و دفعات بستري در بيمارستان قبل و پس از دريافت IVIg از پرونده بيماران استخراج گرديده است.

يافته ها:

از ميان 26 بيمار مبتلا به ,16CVID بيمار مذكر و 10 بيمار مونث بوده اند، ميانگين سني آنها 5.1 13.4± سال (محدوده:4.5 تا 26.5 سال) و ميانگين مدت زمان پيگيري 51.8 72.2 ماه (محدوده: 5 تا 189 ماه) بوده است. از 26 بيمارمبتلا به CVID در طي اين مطالعه 80.5% آنها قبل از دريافت IVIg مبتلا به پنوموني شده اند كه پس از درمان IVIg به 34.6% تقليل يافته است. (P-Value=0.0017). دفعات ابتلا به پنوموني به ازاء هر بيمار در يك سال از 3.3 قبل از درمان به 0.6 پس از دريافت IVIg كاهش يافته است. (P-Value <0.0005) همچنين 88.5% بيماران قبل از دريافت IVIg سابقه بستري در بيمارستان به علت عفونت داشته اند كه پس از درمان با IVIg با 46% تقليل يافته است. (P-Value=0.0025) دفعات بستري بيمار به ازاء‌ هر بيمار در يك سال از 3.4 قبل از درمان به0.7 پس از دريافت IVIg كاهش يافت. (P-Value<0.0005).

نتيجه گيري و توصيه ها:

تشخيص زودرس بيماري CIVID و درمان منظم بيماران مبتلا به IVIg مي تواند نقش موثري در كاهش ابتلاي به پنوموني ودفعات بستري ناشي از عفونت ها و عوارض آنها داشته باشد. اين بيماران بايد تحت پيگيري هاي منظم و دقيق قرار گيرند تا با مصرف مرتب و كامل IVIg اميد به زندگي با كيفيت مطلوب را در اين بيماران افزايش دهد.

میکروب شناسی

ایمونولوژی

کنترل کیفی

هماتولوژی

بیوشیمی

بانک خون

پاتولوژی

مایعات بدن

ژنتیک

بیوتکنولوژی

نانوتکنولوژی

سم شناسی

تومور مارکر

آندرولوژی

سلولی و مولکولی

پیاده سازی و اجرا : پریسان  

کلیه حقوق این سایت برای شرکت تحقیقاتی تولیدی فارمد آوران سبز محفوظ است ©